خانه تاریخی فروغ فرخزاد در خطر تخریب: تلاش‌ها برای حفظ و مرمت خانه پدری شاعر معاصر ایرانی

از سال ۱۳۹۱، خبرهایی مبنی بر نیت مالکان خانه پدری فروغ فرخزاد، شاعر معاصر متولد ۱۳۱۳ و درگذشته ۱۳۴۵، برای تخریب این خانه در انتهای کوچه خادم آزاد در محله امیریه تهران شنیده می‌شد که در سال ۱۳۹۷ مجدداً شدت یافت. در پی این موضوع، شهرداری وقت تهران وعده‌هایی برای حفظ این خانه داد و سازمان میراث فرهنگی در مهر همان سال اعلام کرد که خانه به ثبت ملی رسیده است. پس از پیگیری‌های فراوان، در مهر ۱۴۰۰، خانه به تملک شهرداری درآمد و اعلام شد که کارهای مرمت آن آغاز شده و به زودی برای بازدید عموم آماده خواهد شد، اما این وعده تاکنون (دی ۱۴۰۴) تحقق نیافته است. اخیراً خبرهایی منتشر شده است که شهرداری از تخصیص بودجه لازم برای بازسازی خانه امتناع کرده و این مکان به محلی برای معتادان تبدیل شده است.

در ادامه پیگیری‌ها، دیانا قوقاسیان، همسر مهرداد فرخزاد و برادر فروغ، که پیگیر وضعیت خانه پدری است، در گفت‌وگو با این خبرگزاری اظهار داشت: فروغ فرخزاد در این خانه به دنیا نیامده، اما در آن بزرگ شده است. او توضیح داد که شهرداری برای بازسازی این خانه باید بودجه‌ای اختصاص می‌داد، و همه موافقت‌ها هم گرفته شده بود، اما با روی کار آمدن آقای زاکانی در شهرداری، این موضوع متوقف شد. تنها ۷۰۰ میلیون تومان اختصاص داده شد و اعلام کردند این مبلغ کافی نیست و اولویت خانه موزه نیست. حتی قرار بود با من ملاقات بگذارند تا شخصاً درباره موضوع صحبت کنم، اما احساس بی‌فایده بودن کردم. من و مهرداد سال‌ها تلاش کردیم تا این خانه حفظ شود.

قوقاسیان افزود: با دوستان سازمان زیباسازی صحبت کردم و گفتند فعلاً باید صبر کنیم تا وضعیت مشخص شود. در این مدت، نگهبانی برای خانه گذاشته بودند، اما بر اساس گفته همسایه‌ها، در این خانه خرید و فروش مواد مخدر صورت می‌گرفت و معتادان رفت‌وآمد داشتند که منجر به اخراج نگهبان شد. حتی درب خانه را جوش داده بودند. اکنون اعضای شورای شهر می‌گویند این خانه در حال نابودی است و من هم هشدار داده‌ام که اگر رها شود، تخریب می‌شود و باید اقدامی صورت گیرد. اخیراً، بودجه‌ای برای بازسازی اختصاص داده‌اند که میزان آن را نمی‌دانم. خودم هم برای بازدید رفتم و می‌گوید کارهای مرمت در حال انجام است.

قوقاسیان با اشاره به شروع فعالیت‌های مرمتی خانه، افزود: کم‌کم کارها در حال انجام است و امیدوارم در دوره شهردار بعدی، روند بازسازی سرعت بیشتری بگیرد. من نگران این خانه هستم و برای حفظ آن تلاش زیادی کرده‌ام. حتی به شهردار منطقه پیشنهاد داده‌ام که این خانه را حفظ کنید، اما خانه‌موزه نکنید و فعالیت‌های دیگری در آن انجام دهید، اما بگذارید خانه باقی بماند. شاید در آینده نگاه‌ها تغییر کند و کاربری آن تغییر یابد، اما اگر از بین برود، دیگر راهی برای جبران نخواهد بود.