علیرضا بیرانوند: از سختیهای کودکی تا مهار پنالتی رونالدو
علیرضا بیرانوند از سختیهای کودکی تا مهارت در پرتابهای بلند و لحظه تاریخی مهار پنالتی رونالدو
علیرضا بیرانوند از سختیهای کودکی تا مهارت در پرتاب بلند، مهار پنالتی رونالدو و موفقیتهای فوتبال ایران را روایت میکند.
علیرضا بیرانوند، دروازهبان تیم ملی ایران و عضو باشگاه تراکتورسازی، در سال 97 مصاحبهای با سایت «slobodnadalmacija» کرواسی انجام داد که در آن درباره سختیهای زندگی و روند پیشرفت خود صحبت کرده است. او در این مصاحبه گفت:
« درست است. من در خانوادهای روستایی در لرستان بزرگ شدم که شغل آنها دامداری بود. تنها شهری که میشناختیم، خرمآباد بود و پدرم هر روز به آنجا میرفت تا پنیر و شیر ۱۲ گوسفندی که داشتیم را بفروشد. زندگی ما در فقر شدیدی سپری میشد. برای فردی مانند من که از جایی با جمعیت حدود ۱۲۰۰ نفر آمده بودم، رفتن به جایی دورتر، حدود ۵۰۰ کیلومتر فاصله، با جمعیت ۸ میلیون نفر، کار آسانی نبود. من به تهران آمدم و در تمرینات باشگاه نفت شرکت کردم. پس از آن، راهی پرسپولیس و تیم ملی شدم. در ابتدا جایی برای اقامت نداشتم و کارم را به عنوان کارگر در یک پیتزا فروشی شروع کردم. همچنین دو سال در کارواش کار میکردم، چون قد بلندم باعث میشد ماشینهای شاسیبلند را به من بدهند تا بشورم، که بیشتر این ماشینها برای تفریح و ورزش بودند.»
خرید بک لینک ارزان و دائمی از سایتهای معتبر، از بهترین کانونهای تبلیغاتی ایران را مشاهده کنید.
آیا پس از موفقیتهایی که در تهران کسب کردید، به خانوادهتان کمک کردید؟ خانواده من اکنون 300 راس دام دارند که من برایشان تهیه کردم تا منبع درآمدی برایشان باشد. آنها همچنان در زمینه دامداری فعالیت میکنند و در حال حاضر بسیار بیشتر از قبل لبنیات میفروشند و وضعیت مالیشان به طور چشمگیری بهبود یافته است. همه چیز تغییر کرده است. در گذشته، بستگانی داشتیم که حتی صدای ما را نمیشنیدند و در زمان فقر هیچ کمکی نکردند، اما اکنون همه مرا تحسین میکنند.
در مورد پرتابهای دست غیر عادیام، باید بگویم که من در کنار خانوادهام همواره مجبور بودم با پرتاب سنگ، مراقب گوسفندانم باشم. در آن زمان، نمیتوانستم با توپ بازی کنم. اگرچه پیراهن و دستکشهای فوتبال به دستم رسید، اما نمیتوانستم به خانوادهام بگویم، بنابراین به صورت مخفیانه از آنها استفاده میکردم. ما بازیهایی با سنگ داشتیم که در آن موانعی میساختیم و از فاصله دور آنها را نشانه میگرفتیم. این بازیها باعث شد بتوانم توپ را تا 70 متر پرتاب کنم. کلید موفقیت در پرتابهای بلند، داشتن کتفهای قدرتمند است، اما این پرتابها برای من مشکلاتی نیز ایجاد کرده است.
پسر 7 سالهام که مرا در تلویزیون میبیند، پرتابهای دست مرا تقلید میکند و با هر چیزی که در دست دارد، تلویزیون را هدف قرار میدهد. تاکنون دو بار مانیتور تلویزیون شکسته است و خسارتی معادل 5 هزار دلار وارد کرده است.
وقتی پنالتی رونالدو در جام جهانی را مهار کردم، در ایران قهرمان شناخته شدم. قبل از شروع جام جهانی روسیه و پس از مشخص شدن گروه ما با پرتغال و رونالدو، پیامهای زیادی در شبکههای اجتماعی دریافت کردم. بسیاری از آنها مرا مسخره کردند که این موضوع ناراحتکننده بود. پس از آنکه داور با استفاده از فناوری VAR پنالتی اعلام کرد و رونالدو پشت توپ قرار گرفت، من پیشبینی کرده بودم که او به سمت چپ من شلیک خواهد کرد. وقتی پنالتی را گرفتم، فقط شکر خدا را به جای آوردم و از او خواستم به نیازمندان کمک کند. آن لحظه در دقیقه 55 بود که توانستم پنالتی را مهار کنم. بازیکنان به من میگفتند که حواست کجاست و در زمین حضور داری؟ در آن لحظه احساس میکردم روی ابرها هستم، و بعدها فهمیدم که علیرضا در آستانه گریه کردن بوده است.
پس از جام جهانی، به تیم پرسپولیس پیوستم و دروازهبانی این باشگاه را بر عهده گرفتم. برانکو پس از جام جهانی به من تبریک گفت و استراحت کوتاهی به من داد، و در سه بازی اول، رادوشوویچ در دروازه قرار گرفت. او تأکید کرد که اکنون همه از من انتظار دارند که تمامی توپها را مهار کنم. من همراه با ایگور، مربی دروازهبانان، و رادوشوویچ، دروازهبان دوم تیم، پیشرفت کردم و بهتر شدم. در پرسپولیس تمرینهای سختی دارم و جو تیم بسیار مثبت است. همکاری خوبی با رادو دارم و او از نظر تکنیکی دروازهبان بسیار خوبی است. ایگور نیز بسیاری از ایرادات من را برطرف کرد، و با کمک مربی دروازهبانان توانستم مشکلات زیادی را حل کنم.
در عین حال، قصد ترک پرسپولیس را ندارم. اخیراً پیشنهاداتی از باشگاههای فنرباغچه، رئال سوسیداد و برخی باشگاههای انگلیس دریافت کردهام، اما ترجیح میدهم تصمیمگیری عجولانه نکنم. معتقدم این بهترین گزینه است و پیشنهاد مناسب در زمان خودش خواهد رسید. من و باشگاه پرسپولیس از هرگونه فرصت جدیدی استقبال میکنیم و در انتظار آینده هستیم.
