علی دایی در لحظه‌ای احساسی و جگرسوز: خدایا هیچ پدری را شرمنده همسر و فرزندانش نکن

علی دایی در گفت‌وگو با غادل فردوس‌پور اشک ریخت و اظهار داشت: خدا هیچ پدری را شرمنده همسر و فرزندانش نکند. پدرم بهترین رفیق من بود و هر چه دارم از پدر و مادرم است.

علی دایی، متولد 14 بهمن 1348 در اردبیل، از دوران کودکی رابطه‌اش با توپ به نوعی رفاقتی جدانشدنی تبدیل شد. او در محله‌های اردبیل فوتبال را از زمین‌های ساده و خاکی شروع کرد و به تدریج مسیر خود را تا تیم‌های باشگاهی در ایران پیمود. با بازی در تیم‌هایی مانند تاکسیرانی، بانک تجارت و در نهایت پرسپولیس، کم‌کم نامش در فوتبال ایران بر سر زبان‌ها افتاد و توجه‌ها را جلب کرد.

مسیر حرفه‌ای دایی با حضور در تیم ملی ایران به اوج رسید؛ جایی که رکورد بیشترین گل ملی در جهان را ثبت کرد و برای سال‌ها این عنوان را در اختیار داشت. انتقالش به اروپا، از جمله تیم‌هایی مانند آرمینیا بیلفلد، بایرن مونیخ و هرتابرلین، او را به یکی از برترین و متمایزترین فوتبالیست‌های تاریخ ایران تبدیل کرد. او نه تنها یک مهاجم گلزن، بلکه نماد تلاش، نظم و جاه‌طلبی در عرصه فوتبال شد؛ کسی که حتی در مقابل تیم‌های بزرگ و قدرتمندی مانند چلسی و میلان، با شهامت ظاهر شد.

پس از دوران بازی، دایی وارد عرصه مربیگری و فعالیت‌های اقتصادی شد و در هر دو حوزه تاثیرگذار باقی ماند. او سال‌ها هدایت تیم‌هایی مانند پرسپولیس، سایپا و تیم ملی ایران را بر عهده داشت و همزمان در دنیای تجارت—از برندهای پوشاک گرفته تا کسب‌وکارهای دیگر—جایگاهی محکم ساخت. در زندگی شخصی، فردی آرام، خانواده‌دوست و اجتماعی است؛ شخصیتی که فراتر از فوتبال، بخشی از حافظه‌ی جمعی مردم ایران محسوب می‌شود.