راهنمای هوشمند مدیریت پول توجیبی و تربیت مسئولیتپذیر فرزندان
المیرا شریفی مقدم: چگونه با مدیریت هوشمندانه پول توجیبی، فرزندان مسئولیتپذیر تربیت کنیم؟
المیرا شریفی مقدم درباره مدیریت هوشمندانه پول توجیبی و تربیت فرزندان مسئولیتپذیر در مواجهه با چالشهای مالی و نظارت درونی صحبت میکند.
در یک ویدئو که در فضای مجازی وایرال شده است، صحبتهای المیرا شریفی مقدم و هادی زینلی درباره مدیریت پول توجیبی فرزندان مطرح شده است.
المیرا شریفی مقدم بیان میکند که در حال حاضر با چالشهایی در این زمینه روبهرو است و امیدوار است فرزندانش برنامههای او را نبینند. او توضیح میدهد که معمولاً در این ساعتها بچهها برنامههای او را تماشا نمیکنند. او نگران است چون پسرانش دیشب با دوستانشان بیرون رفتهاند و پولی که در ابتدای ماه در کارتشان قرار داده بود، بهزودی تمام میشود. او معتقد است که بچهها تا پایان ماه نمیتوانند مدیریت کامل پولشان را داشته باشند، چون نیاز به خریدهای مدرسه و خرجهای روزمره دارند و در این صورت باید به پسرش بگوید که در کارتش مثلاً صد هزار تومان باقی مانده است و این کار را انجام میدهد.
هادی زینلی، کارشناس، پیشنهاد میدهد که میتوان راههای دیگری هم برای مدیریت این وضعیت داشت. او میگوید که میتوان از روشهایی مانند قرضالحسنه یا وامهای با بهره کم استفاده کرد. قرضالحسنه را میتوان به عنوان هدیهای بدون شرط تلقی کرد که در واقع نوعی کمک و پشتیبانی است، نه اجبار. او تأکید میکند که این هدیهها باید بدون شرط باشد و والدین باید شرایط را درک کنند و در مواقع لازم وامهایی از پول توجیبی برای فرزندانشان فراهم کنند. همچنین، او معتقد است که وظایف و مسئولیتهایی برای بچهها تعریف شود که باید انجام دهند، بدون انتظار پاداش، و در صورت نیاز، امکانات بیشتری برای شارژ حسابهایشان فراهم شود.
المیرا شریفی مقدم نیز تایید میکند که این روشها را انجام میدهد. زینلی ادامه میدهد که مهم است نگذاریم فرزندانمان در انتخابهایشان آزاد نباشند و کنترل بیش از حد نداشته باشیم، زیرا این کار شبیه کنترل جامعه با دوربین است و در نهایت منجر به وابستگی به نهادهای نظارتی میشود. او به اهمیت نظارت اجتماعی اشاره میکند و با استناد به شهید صدر، میگوید که نماز پنجوقت نشاندهنده نظارت درونی است؛ چون در جامعه نمیتوان همه چیز را کنترل کرد، باید فرد خودش نظارت درونی داشته باشد. او تأکید میکند که تا چه حد والدین، معلمان یا نهادهای امنیتی باید بر فرزندان و جامعه نظارت داشته باشند، و در نهایت، خود فرد باید بتواند بر خود نظارت کند.
