دلسوزی خواهر پژمان جمشیدی به ضرر او تمام شد؛ واکنش حقوق‌دانان به ادعاهای وکیل و حواشی جدید پرونده

در اواخر مهرماه خبر اتهام تجاوز پژمان جمشیدی به یک دختر جوان در رسانه‌ها منتشر شد و این موضوع به یکی از پرحاشیه‌ترین و پربازدیدترین اخبار کشور تبدیل شد. از آن زمان تاکنون، اخبار متعددی درباره این ورزشکار سابق و بازیگر سینما و تلویزیون منتشر شده است که هر کدام جنجال‌های خاص خود را به دنبال داشته است؛ از سفرهای او به ترکیه و کانادا تا بازگشتش به کشور، همچنین انتشار نام و تصاویر شاکی توسط خواهر متهم که تلاش داشت برادرش را زودتر تبرئه کند.

کامبیز برجاس، وکیل پژمان جمشیدی، در روزهای اخیر درباره آخرین وضعیت پرونده موکل خود اعلام کرد تحقیقات تقریباً به پایان رسیده است و منتظر تعیین وقت جلسه دادگاه هستیم؛ اما اقدام خاص دیگری انجام نشده است. او همچنین تأکید کرد که هر رأیی که در هر مرحله‌ای در دادگاه کیفری صادر شود، غیرقطعی است و پس از فرجام‌خواهی در دیوان عالی کشور نهایی می‌شود. سخنان او به گونه‌ای است که نشان می‌دهد به محتوای رأی دسترسی دارد و این موضوع، ابهاماتی درباره میزان اطلاع او از جزئیات پرونده را برمی‌انگیزد.

حمیدرضا آقاباباییان، دکترای حقوق عمومی و وکیل پایه یک دادگستری، در گفت‌وگو با خبرآنلاین، درباره ادبیات و اظهارات اخیر وکیل پژمان جمشیدی گفت: اگر وکیل معتقد است که فرجام‌خواهی انجام می‌دهد، یعنی فرض بر این است که رأی دادگاه علیه موکلش صادر شده است؛ چراکه اگر رأی به نفع موکل باشد، معمولاً فرجام‌خواهی صورت نمی‌گیرد. بر اساس ماده ۴۲۸ قانون آیین دادرسی کیفری، برخی جرایم قابل فرجام‌خواهی هستند که شامل جرایمی با مجازات‌هایی مانند اعدام، حبس ابد، نقص عضو، قصاص و مجازات‌های حدی می‌شود، مانند زنا و محاربه.

وی افزود: طبق ماده ۹۱ قانون آیین دادرسی کیفری، تحقیقات مقدماتی باید محرمانه باشد و انتشار مشخصات و تصاویر طرفین، به‌ویژه در جرایم منافی عفت، ممنوع است؛ اما خواهر پژمان جمشیدی تصویر شاکی را منتشر کرده است. آقاباباییان معتقد است که تفاوت بین «حق گفتن» و «به‌صلاح گفتن» وجود دارد و در پرونده‌های چهره‌محور، اظهارنظرهای حقوقی صرف، ممکن است تأثیر منفی در افکار عمومی داشته باشد و تفسیر و القای خاصی ایجاد کند.

او همچنین پرسید که آیا هدف از بیان این اظهارات، فشار بر محاکم قضایی است یا تلاش برای مظلوم‌نمایی موکل، به‌خصوص وقتی وکیل می‌گوید رأی صادرشده قابل فرجام‌خواهی است، که این بی‌پایه به نظر می‌رسد. وی تأکید کرد وکلا در موارد حساس باید مسئولیت اجتماعی خود را رعایت کنند، زیرا کلمات آن‌ها می‌تواند اعتماد عمومی به عدالت را تضعیف کند و حتی از نظر انتظامی قابل پیگیری باشد، اگر نشان داده شود که پیش از صدور رأی، درباره آن صحبت کرده‌اند.

آقاباباییان در ادامه گفت: من نمی‌دانم که وکیل پژمان جمشیدی رأی را دیده یا از محتوای آن مطلع بوده است؛ چون اگر اطلاع داشته باشد، ممکن است نقض قانون و افشای اسرار شغلی باشد. تا زمانی که رأی رسمی نشده و ابلاغ نشده است، هرگونه اظهار نظر درباره آن، می‌تواند مجازات و تخلف محسوب شود. همچنین، انتشار گزینشی یا القایی صورت‌جلسه دادگاه یا تصمیم قضایی قبل از ابلاغ، جرم است و حق وکیلی نیست که این اطلاعات را منتشر کند.

در واکنش به ادعای وکیل درباره ممنوعیت فعالیت پژمان جمشیدی، آقاباباییان گفت: من اطلاع دقیقی ندارم که آیا او ممنوع‌الفعالیت است یا نه، اما بر اساس ماده ۲۴۷ قانون آیین دادرسی کیفری، بازپرس می‌تواند قرارهای نظارتی مانند منع فعالیت‌های مرتبط با جرم را صادر کند، که ممکن است شامل ممنوعیت حضور در رسانه‌ها، بازیگری یا فعالیت‌های هنری باشد. به نظر می‌رسد تبلیغات گسترده‌ای که با تصویر او در سطح شهر وجود داشت، پس از این پرونده حذف شده است، که این نشان می‌دهد ممکن است فشارهای قضایی یا رسانه‌ای در این زمینه نقش داشته باشد.

در پایان، آقاباباییان بر اهمیت پرهیز از اظهار نظرهای زودهنگام و غیرمسئولانه در پرونده‌های حساس تأکید کرد و گفت: وکلای پرونده‌های چهره‌محور باید قبل از صدور رأی قطعی، از هرگونه سخن گفتن درباره جزئیات خودداری کنند، زیرا این سخنان می‌تواند به نفع یا ضرر موکل تمام شود و بار حقوقی و کیفری سنگینی دارد. همچنین، افکار عمومی برداشت نادرستی از تفاوت میان رأی قابل فرجام و غیرقابل فرجام دارد که می‌تواند منجر به تشویش اذهان عمومی، نشر اکاذیب و نقض عدالت شود. بهتر است در چنین پرونده‌هایی، احتیاط بیشتری در رسانه‌ای کردن اطلاعات صورت گیرد تا از آسیب‌های احتمالی جلوگیری شود.