سارا قمی و پگاه نوری، تاریخسازان لیگ زنان ایران
سارا قمی و پگاه نوری در اوج تاریخسازی لیگ زنان ایران؛ پیروزی ملوان و وداعی بینظیر در فوتبال خانمها
سارا قمی و پگاه نوری در اوج فوتبال زنان ایران، پیروزی ملوان و وداعی بینظیر در لیگ برتر را رقم زدند.
هفته گذشتهی فوتبال زنان را باید به نام پگاه نوری و سارا قمی نوشت، آنها کاری کردند که گویی معجزه است. پس از ده سال، با نمایش درخشان ملوان مقابل خاتون، نام قهرمان لیگ برتر زنان در هفتهی پایانی مشخص شد. ملوان پس از ۱۵۰۰ روز، خاتون را با شکست سختی روبهرو کرد و سارا قمی، پس از دبل در این مسابقه، با خاطرهای خوش، ۲۱ فصل حضور مستمر در فوتبال زنان را به پایان رساند. این بازی، شبیه به تحقق بخشیدن به یک رویای بزرگ برای یک پایان باشکوه بود که جذابیت لیگ را چند برابر کرد. کارگردانی این رویداد بر عهده پگاه نوری بود و نقش اول آن را خانم گل سالهای نه چندان دور فوتبال ایران، سارا قمی، ایفا کرد.
خرید بک لینک ارزان و دائمی از سایتهای معتبر، یکی از بهترین گزینهها برای افزایش رتبه سایت شما در نتایج جستجو است. این خدمات توسط برترین کانونهای تبلیغاتی ایران ارائه میشود و تضمین میکند که لینکهای خریداریشده همواره فعال و موثر باقی بمانند. با انتخاب این روش، میتوانید به سرعت و با هزینه مناسب، ترافیک هدفمند و قابل توجهی را به سایت خود جذب کنید.
در مورد تیم ملوان، پیروزی دو بر یک مقابل خاتون، فرصتی شد تا گفتگویی مفصل با پگاه نوری داشته باشیم. او که سابقاً چندین سال پیراهن ملوان را بر تن داشت، حالا با مدیریت برادرش، پژمان نوری، هدایت تیم زنان این باشگاه را بر عهده گرفته است. در اولین فصل سرمربیگریاش، با پیروزی مقابل خاتون، به هدف بزرگی دست یافته است. در ادامه، متن این مصاحبه ویژه را میخوانید:
سوال: قبل از صحبت درباره بازی با خاتون، بیایید درباره این فصل ملوان صحبت کنیم. چگونه بود اولین تجربه سرمربیگریتان؟
پگاه نوری: من قبلاً به عنوان کمک مربی در ملوان و کانی کردستان فعالیت داشتم، اما این اولین بار است که سرمربیگری را تجربه میکنم. با اینکه سالها کاپیتان تیم بودم، اما هدایت تیم در این سطح برایم افتخاری بزرگ است. این تجربه بعد از ۱۸ فصل بازی در این تیم، برای من معنای خاصی دارد.
سوال: تاثیر پژمان نوری در مسیر شما برای وارد شدن به فوتبال و ادامه دادن آن چه قدر بوده است؟ همچنین، تصویری جالب از دو سال قبل و مراسم خداحافظی شما در آغوش پژمان وجود دارد که در آن گریه میکنید.
پگاه نوری: خانواده من، چهار برادر و پدرم، همگی علاقهمند به فوتبال و ملوان بودند، بنابراین تأثیر زیادی در شکلگیری علاقهام به این ورزش داشتند. در آن زمان، فوتبال زنان در ایران معنا نداشت و امکانات کافی برای تمرین نبود، اما این سختیها هرگز مانع من نشد. وقتی فوتبال زنان وارد کشور شد، ملوان اولین باشگاهی بود که تیم زنانش را راهاندازی کرد و ما با همکاری خانم ایراندوست در مسابقات شرکت کردیم و پس از صعود از گروه، به لیگ راه یافتیم. یادم است که در خانه با برادرانم فوتبال بازی میکردم و خانوادهام همیشه درگیر صحبت درباره فوتبال بودند. پژمان در آن زمان همیشه در کنار من بود و وقتی اشک میریختم، او دلداریام میداد و در جریان مشکلاتم قرار داشت. روز خداحافظیام، به دلیل همین ارتباط عاطفی و درک عمیق پژمان از سختیهایم، بسیار احساساتی بود.
در ابتدا، زمانی که برای اولین بار پیراهن تیم ملوان را بر تن کردم، تفاوت فوتبال زنان در آن زمان با حال حاضر کاملاً مشهود بود. در آن دوران، ما حتی یک زمین تمرین نداشتیم و در سراسر استان گیلان، در روستاها و شهرها به دنبال مکانی برای تمرین میگشتیم. در نهایت، در یکی از روستاها به نام پونه، توانستیم زمین تمرین اختصاصی خودمان را راهاندازی کنیم. برای آمادهسازی زمین، دستبهکار شدیم و خارها را با دست کندیم تا سطح زمین صاف شود و بتوانیم تمرین کنیم. مسیر رسیدن به تیم در انزلی هم پر از چالش بود، اما حالا که به این نقطه رسیدهایم، بازی کردن فوتبال بسیار راحتتر شده است. این نشان میدهد که هر چه شرایط بهتر میشود، لیگمان هم حرفهایتر میگردد و این تحولات به هم مرتبط است. در گذشته، مشخص بود که تیم خاتون قرار است قهرمان شود، اما امسال رقابت به حدی نزدیک است که قهرمان در هفته آخر مشخص میشود. دو سال قبل، فقط تیمهای ملوان و سپاهان در فوتبال زنان فعال بودند، اما حالا تیمهایی مانند گلگهر، پرسپولیس و استقلال هم وارد میدان شدهاند که نشاندهنده رشد و توسعه این ورزش است.
دو روز پیش، در یک مسابقه مهم، تیم ما موفق شد خاتون را شکست دهد و این پیروزی ممکن است سرنوشت قهرمانی را تغییر دهد. نکته جالبتر این است که تیم ما نه در منطقه سقوط قرار دارد و نه به عنوان مدعی قهرمانی شناخته میشود، اما در زمین بازی کاملاً حرفهای ظاهر شدیم و بازی کردیم. همیشه، حتی زمانی که بازیکن بودم، در ابتدای فصل میگفتند که شکست دادن تیمهایی مانند خاتون و گلگهر کار سختی است و این شش امتیاز برای ما نیست. من همواره اعتراض میکردم که این حرفها را نزنید، چون ما توانایی شکست آنها را داریم. اما تاثیر این حرفها در آن زمان کم بود. امسال، به عنوان سرمربی، همراه با کادر فنیام برنامهریزی دقیقی برای این مسابقه داشتیم. هدف اصلی من شکست خاتون بود. به بازیکنانم تأکید کردم که نباید بازی ضد فوتبال انجام دهند، بلکه باید فوتبالی بازی کنند که هم تماشاگران لذت ببرند و هم از عملکرد خودشان رضایت داشته باشند. این رویکرد نشان میدهد که تمرکز ما بر بازی زیبا و حرفهای است.
رپورتاژ آگهی موثر چیست و چگونه میتواند به بهبود سئو و ایجاد یک استراتژی پایدار کمک کند؟
در پاسخ به سوالی مبنی بر حضور آقایان در مسابقات و خالی بودن جای آنها در استادیومها، باید گفت که امسال تجربههای ناخوشایندی داشتیم. خانوادههای بازیکنان، از جمله همسران، پدران و برادران، اجازه حضور در استادیوم را نداشتند و دلیل این موضوع هنوز مشخص نیست. همانطور که خانمها امکان تماشای مسابقات مردان را دارند، باید همین حق برای مسابقات زنان نیز برقرار باشد، زیرا این حق طبیعی است و نباید محدود شود. خوشبختانه، چند مسابقه در تلویزیون پخش شد که انگیزه و روحیه تیمها را چند برابر کرد، چون بازیکن میدانست که مردم او را میبینند و مدیران هم در حال تماشای بازیها هستند. ضروری است که تمام مسابقات به صورت زنده پخش شوند تا عدالت و شفافیت رعایت شود.
در مورد جای مربیان مرد روی نیمکت تیمهای زنان، باید گفت که این موضوع بسیار مهم است و باید امکان حضور آنها فراهم شود، چرا که این امر به پیشرفت فوتبال زنان کمک میکند. در حال حاضر، هم باشگاهها و هم تیم ملی، مربیان مرد دارند، اما فدراسیون در مصوبهای این موضوع را خلاف قانون اعلام کرده است و صرفاً در تصاویر و ویدئوها، مربیان مرد را پنهان میکنند. این وضعیت عجیب و قابل تأمل است، زیرا مربیان مرد در مسابقات آسیایی کنار سرمربی تیم زنان حضور داشتند و این نشان میدهد که حضور آنها ممکن است و باید به رسمیت شناخته شود. ما دلیل این محدودیتها را نمیدانیم و انتظار داریم که فرصت برابر برای همه فراهم شود تا توسعه و پیشرفت فوتبال زنان به صورت واقعی محقق گردد.
شما و سایر مربیان نباید این انتظار را داشته باشید یا در مورد آن صحبت کنید. این موضوع به معنای برتری مردان نیست، اما باید توجه داشت که فوتبال دههها قبلتر برای آقایان شروع شده است و طبیعی است که از نظر فنی و سایر جنبهها پیشرفتهتر باشند.
اصلا مهم نیست چه کسی بهتر است، بلکه من معتقدم همکاری بین زنان و مردان باید برقرار شود و ممنوعیتهای مربوط به آن بیمعنی است. این همکاری میتواند جذابیت لیگ را افزایش دهد.
آیا در ذهن خودت دوست نداری مربی یک تیم مردان شوی؟ این آرزو را دارم و در آینده به آن فکر میکنم. وقتی محدودیتهای کلیشهای برداشته شوند، همه چیز ممکن میشود و ما فرصت محک زدن خودمان را خواهیم داشت.
در مورد سارا قمی صحبت کنیم؛ او پس از ۲۱ سال فعالیت در فوتبال، خداحافظی کرد. سارا فردی استثنایی از نظر اخلاقی و فوتبالی که جوانترها باید از او الگو بگیرند. بسیار خوشحالم که وداع او با فوتبال با دو گل مهم و خاطرهانگیز همراه شد، اما همزمان ناراحتم که او در غیاب تماشاگران و در استادیومی خالی از جمع، از دنیای فوتبال رفت. سارا همیشه گفته بود دوست دارد در اوج از فوتبال کنار برود و این هم همین اتفاق افتاد.
در پایان، اگر سخنی دارید، دلم میخواست سارا در استادیومی پر از تماشاگران، با شکوه از دنیای فوتبال وداع کند، اما این اتفاق نیفتاد. در اینجا، لازم میدانم به همه مردم ایران تسلیت بگویم و برای تمامی مردم شریف و عزیز کشورمان، آرزوی صبر و آرامش داشته باشم.