همسر علیرضا بیرانوند از چالش‌های زندگی با فوتبالیست، بازگشت به ایران و آرزوهای آینده گفت

زندگی با یک ورزشکار حرفه‌ای، به ویژه فوتبالیست‌ها، ممکن است از نظر مالی و رفاهی جذاب باشد، اما در عین حال چالش‌ها و سختی‌های خاص خودش را دارد و شاید همه توانایی تحمل این مشکلات را نداشته باشند. حضور در اردوهای مختلف، مسابقات، سفرهای مداوم و دوری از خانواده، همچنین مشکلاتی مانند مصدومیت، زندگی با یک فوتبالیست حرفه‌ای را دشوار می‌کند. این ورزشکاران همواره در دید رسانه‌ها قرار دارند و مصاحبه‌های زیادی با آن‌ها انجام می‌شود، اما همسرانشان معمولاً کمتر مورد توجه قرار می‌گیرند. در این میان، ما تصمیم گرفتیم به سراغ همسر یکی از ستاره‌های فعلی تیم ملی، علیرضا بیرانوند، برویم. همسر او، که دختر عمویش است، با او ازدواج فامیلی دارد؛ علیرضا بیرانوند، دروازه‌بان شماره یک پرسپولیس و تیم ملی، زندگی مشترکی با او دارد. در گفت‌وگویی که با همسر بیرانوند انجام دادیم، درباره چالش‌های زندگی با یک فوتبالیست، بازگشت علیرضا به فوتبال ایران و موضوعات دیگر صحبت کردیم که مطالعه آن خالی از

رپورتاژ آگهی مؤثر چه ویژگی‌هایی دارد و چگونه به بهبود سئو پایدار کمک می‌کند؟ خانم بیرانوند در پاسخ به اولین سوال، درباره تجربه زندگی با علیرضا، فوتبالیست حرفه‌ای، گفت: در کل زندگی خوبی داریم، اما طبیعی است که هر شغلی چالش‌های خاص خودش را دارد. افتخار من و فرزندانم این است که همسرم در تیم ملی بازی می‌کند، هرچند دوری از او سخت است. او به خاطر مسئولیت‌های ورزشی‌اش مجبور است از ما دور باشد، و این دلتنگی‌ها گاهی آزاردهنده است، ولی با شرایط کاری‌اش کنار آمده‌ام.

در ادامه، خانم بیرانوند درباره مواجهه با طرفداران علیرضا و رفتارشان توضیح داد: در اوایل ازدواج، این موضوع کمی برایم سخت بود، چون علیرضا در تیم نفت بازی می‌کرد و مردم علاقه‌مند بودند. ولی رفته‌رفته فهمیدم که این محبت‌ها نشان‌دهنده احترام و عشق است و باید با آن کنار بیایم. حالا، پس از ده سال، این احساسات برایم طبیعی شده و حتی در مواقع شلوغ، به علیرضا کمک می‌کنم که با طرفداران عکس بگیرد یا امضا بدهد، چون این محبت‌ها ارزشمند است.

او درباره مدیریت دوری‌های علیرضا، مانند یک سال زندگی در پرتغال، گفت: این دوره‌ها برای ما بسیار دشوار بود، ولی تلاش کردم خودم و بچه‌ها قوی باشیم. با توکل بر خدا و اراده، توانستیم این سختی‌ها را پشت سر بگذاریم و زندگی‌مان را سامان دهیم. علیرضا وابستگی شدیدی به خانواده دارد، و دلتنگی‌های شبانه و عصبانیت‌هایش نشان‌دهنده عمق محبت او است. ما سعی کردیم با حمایت و صبر، این دوران‌ها را سپری کنیم و همچنان به آینده امیدوار باشیم.

در مورد بازگشت علیرضا به ایران و حمایت خانم بیرانوند، او گفت: من در ابتدا او را تشویق کردم که در اروپا بازی کند، اما وقتی شرایط او را به ایران بازگرداند، از این تصمیم حمایت کردم. اکنون خیلی خوشحالیم که علیرضا در کنار ما است و به تیم محبوبش، پرسپولیس، بازگشته است. اما آرزوی من این است که روزی در یکی از بهترین تیم‌های دنیا بازی کند و حرفه‌اش را توسعه دهد.

در مورد حضور در استادیوم و تجربه دیدارهای تیم ملی، خانم بیرانوند بیان کرد: حضور در ورزشگاه تجربه‌ای بی‌نظیر است که در هیچ جای دنیا تکرار نمی‌شود. دیدن بازی علیرضا و حمایت از تیم ملی، لحظه‌ای خاص و خاطره‌انگیز است. امیدوارم روزی برسد که بانوان بتوانند در کنار هم تیم ملی را تشویق کنند و بازی‌ها را در استادیوم ببینند.

او درباره روحیه دادن به علیرضا در زمان مصدومیت و شکست‌های تیم، گفت: مصدومیت‌ها و شکست‌ها برای هر ورزشکاری سخت است. من همیشه سعی کردم او را دلداری دهم و با محبت، انگیزه‌اش را حفظ کنم. خدا را شکر که با توکل و تلاش، توانسته است بر این سختی‌ها غلبه کند و به شرایط اوج بازگردد.

خانم بیرانوند در مورد علاقه علیرضا به غذاهای ایرانی، به ویژه زیربرنجی، گفت: علیرضا عاشق غذاهای محلی است و من هم در پخت آن‌ها تبحر دارم، هرچند بعضی اوقات غذاهایم بهتر نمی‌شود. اما او همیشه از من تعریف می‌کند و این باعث انرژی مثبت من می‌شود.

در مورد آینده حرفه‌ای علیرضا، او اظهار داشت: با علاقه زیاد، فکر می‌کنم تا پنجاه سالگی بازی کند و ادامه دهد، چون عشقش به فوتبال بسیار است. همچنین، دوست دارم پس از پایان دوران بازیگری، وارد مربیگری شود، زیرا معتقدم توانایی‌های لازم را دارد و می‌تواند مربی بزرگی باشد.

در مورد واکنش‌های خانم بیرانوند نسبت به بازی‌های علیرضا، گفت: در زمان بازی‌ها، استرس زیادی دارم. شب قبل از مسابقه، ترجیح می‌دهم کمتر صحبت کنم، اما حتما بازی را تماشا می‌کنم و دعا می‌کنم او سالم و پیروز برگردد. همچنین، بیشتر از هر چیزی، نگران سلامت او هستم و آرزو می‌کنم نتیجه به نفع تیمش باشد.

در مورد عصبانیت‌های علیرضا، او توضیح داد: اخلاق او بسیار خوب است، اما اگر من نقدی درباره بازی‌اش بگویم، ممکن است عصبانی شود، چون حساس است و این واکنش نشان می‌دهد. وظیفه‌ام است که مسائل را بازگو کنم، هرچند این کار او را عصبانی می‌کند، ولی معتقدم باید وظیفه‌ام را انجام دهم.

در نهایت، درباره خواستگاری‌های علیرضا، خانم بیرانوند خندید و گفت: او چهار بار از من خواستگاری کرد و پس از سه بار رد کردن، موفق شد رضایت مرا جلب کند. خانواده‌ام در آن زمان مخالفت می‌کردند، اما حالا می‌دانم که این سختگیری‌ها چه تاثیر مثبتی بر زندگی‌ام گذاشته است. همچنین، درباره آینده فرزندان، علاقه‌مندم که پسرم، طاها، فوتبالیست شود، اما ترجیح می‌دهم دروازه‌بان نباشد و به دنبال مهاجم گلزن برود. در عین حال، تحصیلات و مدارج علمی برایم مهم است و دوست دارم دخترم، بارانا، ورزشکار حرفه‌ای شود. اگر کسی مانند علیرضا باشد، حتما موافقم که او وارد فوتبال شود، چون اخلاق و شخصیت خوبی دارد. در پایان، تأکید می‌کنم که خانواده‌ام پرسپولیسی هستند و طرفدار تیم‌هایی هستند که علیرضا در آن بازی می‌کند.