زندگی و میراث جلال رابوکی، قهرمان بی‌نظیر کوهنوردی ایران و رازهای دره یخار

جلال رابوکی، اسطوره بی‌مانند کوهنوردی کشورمان، قبل از ظهور اینترنت و در سن 56 سالگی درگذشت و به خاک سپرده شد؛ بنابراین، ممکن است نسل امروزی کمتر با نام و فداکاری‌های او آشنا باشد. او که یکی از پیشگامان هیمالیانوردی ایران محسوب می‌شود، در سال 1352 در برنامه شناسایی اورست شرکت داشت و در دهه 50 میلادی، موفق شد به ارتفاع 7500 متری قله ماناسلو صعود کند؛ دستاوردی که با امکانات محدود آن زمان، بسیار فراتر از حد تصور و بی‌نظیر بود.

در ادامه، به بررسی بخش‌های کلیدی از زندگی و میراث او می‌پردازیم:

داستان غم‌انگیز و رازآلود دره یخار

در فروردین ماه سال 1381، جلال رابوکی در کنار دماوند آرام گرفت. تلاش‌های جست‌وجو برای یافتن پیکر او شش ماه ادامه داشت تا اینکه در مهر همان سال، تیمی از باشگاه دماوند به رهبری فرشاد خلیلی موفق شد پیکر او را در مکانی غیرمنتظره بیابند: دره یخار.

برداشتن پیکر او از ارتفاع 4300 متری این دره ترسناک و پرشیب، عملیاتی بسیار سخت و پیچیده بود. هنوز این سوال مطرح است که او چگونه از جبهه جنوبی به داخل دره دیواره‌ای یخار در جبهه شرقی کشیده شده است. تنها فرضیه محتمل، قدرت و شدت تندبادهایی است که او را به آن سو پرتاب کرده بودند.

قهرمان بی‌نظیر و تاریخ‌ساز دماوند

رابوکی را باید به عنوان بنیان‌گذار صعودهای سرعتی در ایران شناخت. او علاقه‌مند به دماوند بود و هر سال حدود 50 بار در فصول مختلف به قله این کوه صعود می‌کرد. برجسته‌ترین اثر او، صعود پیوسته به دماوند از چهار جبهه (جنوبی، غربی، شمالی و شمال‌شرقی) در مدت زمان تنها 26 ساعت است؛ رکوردی بی‌نظیر که حتی تصور چهار بار بالا و پایین رفتن از دماوند در یک روز و شب را برای بسیاری غیرممکن می‌سازد.

فعالیت‌ها و خدمات چندجانبه

ارث جلال رابوکی تنها به دستاوردهای صعودهایش محدود نمی‌شود:

• مسیرشناسی: تعیین و معرفی 16 مسیر گوناگون برای صعود به قله دماوند.
• مستندسازی: او فردی دقیق در عکاسی و گزارش‌نویسی بود، هرچند آثارش کمتر در اختیار عموم قرار گرفته است.
• کویرنوردی: او نه تنها در کوهستان، بلکه در بیابان‌ها نیز پیشگام بود و در سال 1361 برای اولین بار، مسیر 180 کیلومتری بین روستای طرود و عروسان را بدون بهره‌گیری از شتر طی کرد.

دسترسی به منابع و امکانات