تصاویر جذاب از حیاط دلباز و شاهانه ویلای میلیاردی علی پروین در منطقه خوش آب و هوای تهران

علی پروین در سوم مهر 1325 در تهران، در محله بازار و در کوچه غریبان متولد شد. او پنجمین فرزند از خانواده‌ای پرجمعیت با ده عضو بود. تولد او در یکی از کوچه‌های قدیمی بازار تهران به نام غریبان اتفاق افتاد.

از همان دوران کودکی، علاقه پروین به فوتبال شکل گرفت. در همان سال‌ها، خانواده‌اش به محله دولاب در خیابان عارف نقل مکان کردند. این جابه‌جایی تاثیر زیادی بر توسعه علاقه او به فوتبال داشت، زیرا محله دولاب به دلیل داشتن زمین‌های خاکی فراوان مانند زمین نادر، منبع و عارف، محلی محبوب برای علاقه‌مندان به فوتبال بود.

در مهرماه 1332، وی وارد دبستان شد و آموزش خود را در مدرسه توحید آغاز کرد، اما علاقه شدید او به فوتبال مانع پیشرفت تحصیلی‌اش شد.

پروین فوتبال را از سن دوازده سالگی و در زمین عارف واقع در خیابان 17 شهریور و محلات شیوا و غیاثی به طور جدی شروع کرد. اولین تیمی که او به آن پیوست، تیم عارف بود که با تلاش و همت جعفر بیگی تأسیس شده بود. در جوانی، او به تیم البرز، که در واقع تیم دسته دوم باشگاه کیان محسوب می‌شد، پیوست؛ تیمی که تحت مدیریت علی الهی و داود معروف قرار داشت.

درخشش و بازی‌های قابل قبول او باعث شد در سال 1334 به تیم کیان بپیوندد، تیمی که مربی آن منصور امیرآصفی و بازیکنانی چون پرویز قلیچ‌خانی، گودرز حبیبی و عزت جانملکی در آن حضور داشتند. وی دو سال در باشگاه کیان عضویت داشت.

در این دوره، پروین به تیم ملی فوتبال جوانان ایران دعوت شد و در مسابقات 1966 فیلیپین این تیم را همراهی کرد؛ تیمی که تا مرحله نهایی صعود کرد اما نتوانست به مقام قهرمانی برسد. در این رقابت‌ها، او پنج گل به تیم‌های ژاپن و سریلانکا زد.

پس از تأسیس باشگاه پیکان در سال 1346، پروین به این تیم پیوست. در سال 1347، او مرد شماره یک تیم بود و در سال 1348، علی‌رغم پیوستن بازیکنان بزرگی مانند همایون بهزادی که از پرسپولیس به پیکان آمده بودند، همچنان بهترین بازیکن تیم باقی ماند و با پیراهن پیکان به قهرمانی رسید. بازی‌های خوب او در کنار تیم، موجب محبوبیت پیکان شد و این تیم در یک دیدار تدارکاتی، با نتیجه 2 بر 1 تیم ملی امید استرالیا را شکست داد که گل پیکان توسط پروین به ثمر رسید.