فروپاشی آرام رامین رضاییان و ابوالفضل جلالی در استقلال؛ بحران نیم‌فصل و آینده مبهم مدافعان ملی‌پوش

رامین رضاییان و ابوالفضل جلالی؛ دو بازیکن که فصل را با آن‌ها آغاز کردند، اما در نیم‌فصل با حذفشان به پایان رساندند. استقلال در حالی لیگ را شروع کرد که هر دو مدافع ملی‌پوش، یکی در سمت راست و دیگری در سمت چپ، جزو اعضای ثابت تیم بودند. رامین با سابقه، کاریزماتیک و جنجالی؛ جلالی جوان‌تر، پرانرژی و مشتاق تثبیت جایگاه خود. هر دوی آن‌ها با هدف مشترک وارد فصل شدند: حفظ جایگاه، دیده شدن و زنده نگه داشتن رویاهای تیم ملی در سال منتهی به جام جهانی. اما فوتبال، هم فرصت می‌دهد و هم بی‌رحمانه پس می‌گیرد.

در ابتدا، تصور می‌شد رقابت داخلی میان آن‌ها باعث افزایش کیفیت و آمادگی هر دو می‌شود، اما اوضاع به گونه‌ای دیگر رقم خورد. صالح حردانی در سمت راست و حسین گودرزی در سمت چپ، آرام و بی‌حاشیه، در تفکرات ریکاردو ساپینتو جایگاهی پیدا کردند. اعتماد کادر فنی، دقایق بازی و تداوم حضور در ترکیب، همه به نفع این دو رقیب پیش رفت. نتیجه واضح بود: جایگاه‌هایی که قبلاً به نظر می‌رسید بدیهی است، حالا از دست رفته بودند. رامین و جلالی، هر دو، از مهره‌های اصلی به گزینه‌های حاشیه‌ای تبدیل شدند.

نماد این فروپاشی آرام، در دربی پایتخت به وضوح دیده شد. رامین رضاییان، ستاره‌ای که زمانی برای استقلال گل زده و قهرمانی در جام حذفی را تجربه کرده بود، در این بازی تمام ۹۰ دقیقه روی نیمکت نشست و حتی یک دقیقه هم وارد میدان نشد. پس از آن، در تمرین ریکاوری پس از شهرآورد، چهره برافروخته و عصبانیتش نمایان بود. واکنش ساپینتو تند و قاطع بود؛ او رامین را از تمرین کنار گذاشت و به او گفت زمانی برگردد که از نظر روحی آماده باشد و رفتارش الگوی خوبی برای بازیکنان جوان باشد. رامین تمرین را ترک کرد، اما فردای آن روز با آغوش باز و لبخند بازگشت، با این تصور که شاید همه چیز دوباره به روال قبل برگردد.

بازگشت او کوتاه مدت بود. حضور در دیدار مقابل خیبر خرم‌آباد، آخرین امید رامین به نظر می‌رسید، اما تغییر در نظر ساپینتو ایجاد نشد. پس از آن، خط قرمز سرمربی شدت گرفت؛ نه تنها رامین، بلکه ابوالفضل جلالی هم یکی پس از دیگری از فهرست مسابقات کنار گذاشته شدند. دیدارهای حساس مقابل المحرق بحرین، گل‌گهر سیرجان و سپاهان، بدون حضور این دو مدافع برگزار شد. حتی در نیمکت هم خبری از آن‌ها نبود؛ حذف کامل از لیست مسابقات. استقلال بازی را ادامه می‌داد و این دو مدافع ملی‌پوش، تنها تماشاگر بودند.

روایت‌های متناقض درباره یک جدایی

پس از شکست مقابل گل‌گهر، ساپینتو در کنفرانس خبری اعلام کرد که رامین رضاییان درخواست جدایی داده است؛ خبری که بلافاصله جنجال زیادی برانگیخت. اما رامین رضاییان روایت متفاوتی ارائه داد و ادعا کرد سرمربی استقلال به مدیر برنامه‌هایش گفته است که به او نیاز ندارد. این دو روایت متضاد نشان می‌دهد رابطه میان طرفین به بن‌بست رسیده است. همزمان، هر دو بازیکن نام استقلال را از بیو اینستاگرام خود حذف کردند؛ حرکتی که در دنیای فوتبال امروز، به معنی اعتراض تعبیر می‌شود.

ماجرا زمانی تلخ‌تر می‌شود که بدانیم هر دو بازیکن در جام جهانی 2022، در خط دفاع راست و چپ تیم ملی بازی می‌کردند. در آن روزها مسیرشان رو به پیشرفت بود، اما اکنون هر دو نگران دیده نشدن هستند. سال منتهی به جام جهانی 2026، باید زمان بازی باشد، نه نیمکت‌نشینی. شایعات حاکی است که ابوالفضل جلالی نیز به دنبال جدایی است؛ همان دغدغه‌ای که رامین دارد: بازی، دیده‌شدن و بقا در میدان رقابت ملی.

صدای مدیریت؛ حق با همه است، اما تصمیم نهایی با یک نفر

در این میان، علی تاجرنیا، رئیس هیئت‌مدیره استقلال، با لحنی محتاطانه به موضوع واکنش نشان داد. او گفت که از نظر انسانی و شخصیتی، حق با بازیکنانی است که در آستانه تیم ملی قرار دارند و فرصت بازی پیدا نمی‌کنند. اما تأکید کرد که در مسائل فنی، تصمیم نهایی باید توسط یک فرد اتخاذ شود. تاجرنیا بر ضرورت همراهی اقتدار و تدبیر تأکید کرد و راه‌حلی میانه‌رو پیشنهاد داد که هم ممکن است حاشیه‌ها را کاهش دهد و هم خواسته‌های طرفین را تا حدی برآورده سازد.

در چنین وضعیتی، وضعیت رامین رضاییان پیچیده‌تر از قبل شده است؛ بازیکنی که حالا با واقعیت تلخ «بازار محدود» روبرو است و برخلاف تصور اولیه، گزینه‌های زیادی برای ادامه مسیر ندارد. حتی یکی از روزنامه‌های ورزشی در گزارشی کنایه‌آمیز از احتمال انتقال رامین رضاییان و ابوالفضل جلالی به تیم دوم استقلال، یعنی «استقلال زاهدان»، خبر داد؛ نه به عنوان مقصد نهایی، بلکه به عنوان هشداری برای فشارهای احتمالی، جایی که باشگاه ممکن است زیر بار فروش آسان این دو بازیکن نرود. این در حالی است که پنجره نقل‌وانتقالات زمستانی از ۸ دی‌ماه آغاز شده و تا ۵ بهمن ادامه دارد؛ بازه‌ای محدود که در صورت عدم تعیین تکلیف این دو مدافع ملی‌پوش، می‌تواند به فروپاشی آرام وضعیت فعلی منجر شده و بن‌بستی پرهزینه برای هر دو طرف رقم بزند.

پایان باز؛ فروپاشی یا بازسازی؟

داستان رامین رضاییان و ابوالفضل جلالی، حکایت دو بال است که در نیم‌فصل با آن‌ها به اوج رسیدند و در نیم‌فصل دیگر بدون آن‌ها به زمین نشستند. نه آن‌ها بازیکنان بی‌کیفیتی شدند، و نه استقلال ناگهان از نیاز به تجربه خالی شد. اما فوتبال گاهی بدون هیچ توضیحی، مسیرها را جدا می‌کند. در این روایت، نه پایان قطعی وجود دارد و نه قهرمان و ضدقهرمان مشخص. تنها یک واقعیت تلخ باقی می‌ماند: فاصله‌ای که میان احساس بازیکن و تصمیم مربی افتاده است و اگر این فاصله ترمیم نشود، فروپاشی کامل رخ خواهد داد؛ یا برای بازیکن، یا برای تیم.