سعید راد در ۲۸ سالگی: ستاره جنجالی و پیشگام سینمای نوین ایران

سعید راد، بازیگر جوانی که در سال ۱۳۵۰ با فیلم «فاتحین صحرا» وارد عرصه سینما شد و در همان سال با «خداحافظ رفیق» توجهات زیادی را جلب کرد، در اوج شور و اشتیاق اولیه فعالیت خود، مصاحبه‌ای جنجالی با مجله «زن روز» در زمستان ۱۳۵۱ انجام داد. او که در مدت کوتاهی حدود هشت فیلم بازی کرده بود، خود را نه تنها یک بازیگر، بلکه یکی از ستاره‌های اصلی سینمای نوین ایران می‌دانست.

در این گفتگو، راد با لحنی صریح و اعتماد به نفس بالا، خود را در کنار بهروز وثوقی قرار داد و مدعی شد که «بهروز وثوقی و من» پیشگامان سینمای جدی ایران هستند و بقیه بازیگران بیشتر در حوزه سینمای تجاری فعالیت می‌کنند. او دلیل این ادعا را اینگونه بیان کرد که هشت کارگردانی که با آن‌ها همکاری داشته، همگی برای اولین فیلمشان به او اعتماد کرده‌اند، که این خود نشان‌دهنده «ایمان و صداقت» او در کارش است.

این بازیگر جوان تأکید کرد که برخلاف تصور عمومی، هدفش صرفاً کسب درآمد نبوده است. او برای بازی در «خداحافظ رفیق» نه تنها دستمزدی نگرفته، بلکه مبلغی نیز پرداخت کرده است. راد خود را به عنوان چهره‌ای نو معرفی کرد که اسیر سینمای صرفاً پول‌ساز نشده و ۱۴ پیشنهاد را به دلیل ضعف فیلمنامه رد کرده است.

در مورد گرایش به نقش‌های منفی، مانند آن‌هایی که در «تنگنا» و «صادق کرده» داشت، توضیح داد که نقش‌های منفی در سینمای جهان، مانند جیمز کان و آنتونی کوئین، محبوبیت خاصی دارند و پذیرش نقش‌های دشوار نیازمند شجاعت است. او کارگردانان کامران شیردل و ناصر تقوایی را بهترین همکاران خود دانست و تأکید کرد که در سینمای نوین، کارگردان اهمیت اصلی را دارد و بازیگر باید مانند موم در دستان او شکل گیرد. در پایان، بهروز وثوقی را «مرد اول سینمای ایران» نامید که نفس کار در کنار او ارزشمند است.