پیمان قاسم خانی: مبارزه پنهان با بهاره رهنما برای نقش‌های زن‌سالار و حقیقتی درباره رابطه‌مان

پیمان قاسم خانی نشان داده است که در شوخی‌های خاص و منحصر به فرد تبحر دارد؛ چه زمانی که فیلمنامه «مارمولک» را نوشت، چه در درخشش در فیلمنامه‌نویسی و بازیگری در «سن پترزبورگ» و چه زمانی که با سوژه کردن یک فوتبالیست مشهور در مجموعه «پژمان» توانست تماشاگران را مدت‌ها پای داستان خود نگه دارد.

شما اشاره کردید که نسبت به برخی رفتارها در مقابل زنان انتقاد دارید، اما از نظر من در نوشته‌هایتان زنان کمتر دیده می‌شوند و نقش چندان پررنگی ندارند. به نظر می‌رسد نگاه شما تا حدی مردسالارانه است!

در واقع، به نظر می‌رسد کمی نگرش مردسالارانه دارید. چند گفت‌وگو از خانم رهنما خواندم که این موضوع را کاملاً نشان می‌داد.

نه، واقعاً چنین نیست! اما حقیقت این است که اگر در مقابل خانم رهنما کمی مردسالار نباشید، باید کارهای دیگری انجام دهید، مثل بستن پیش‌بند، شستن ظرف‌ها و دوزندگی! (با خنده)

من اصولاً مردسالار نیستم، اما به اندازه‌ای که «بهار» طرفدار زن‌سالاری است، قائل نیستم. بنابراین، بین خودمان یک مبارزه پنهان و دوستانه داریم؛ رابطه‌ای است که در قالب دیالوگ‌های دوستانه می‌گوییم، ولی اگر بخواهم آن را بنویسم، کار جالبی می‌شود. شخصیت خانم رهنما در سریال «پژمان» را بر اساس شخصیت خودش نوشته‌ام و گاهی دوست دارم این نقش را درآورم، ولی در واقعیت، من شخصیت بیژن بنفشه‌خواه نیستم. «بهار» همان‌طور که در سریال دیدید، گرفتار و درگیر مسائل مختلف است و فردی اجتماعی است، در حالی که من این‌طور نیستم.

در این میان، دخترتان چه می‌کند؟ پدر که سرش شلوغ است و مادر هم از او بیشتر گرفتار است.

او شخصیتی مستقل دارد و زیاد به کارهای ما علاقه‌مند نیست. موسیقی خودش را دنبال می‌کند و روحیه‌اش شباهت زیادی به مادرش دارد و با هم خیلی خوبند! من هم بیشتر در خانه می‌مانم و می‌نویسم؛ به حدی که وقتی پریا کوچک بود، یک بار که می‌خواستم از خانه بیرون بروم، گفت: «مامان که سر کار است، تو دیگه کجا می‌خوای بری!»

این مصاحبه مربوط به زمانی است که بهاره رهنما و پیمان قاسم‌خانی هنوز از هم جدا نشده بودند.