پروژه «مارپیچ سکوت» در فضای مجازی؛ تهدیدها، فشارها و مقاومت هنرمندان در مقابل جنگ روانی

در این متن، به رفتارهای تهدیدآمیز و فشارهای روانی که در فضای مجازی و در قالب تهدیدهای شخصی و سیاسی صورت می‌گیرد، اشاره شده است. فردی که تهدید می‌کند شماره تلفن و آدرس فرد دیگری را منتشر می‌نماید، نشان‌دهنده نوعی خشونت سایبری و تلاش برای سلب امنیت فرد مقابل است، به‌ویژه زمانی که این اقدام تاثیر مستقیم بر حرفه و زندگی فرد دارد.

نویسنده همچنین بر نقش افرادی که از ایران مهاجرت کرده‌اند و در همکاری با دشمنان کشور قرار دارند، تأکید می‌کند. این افراد، که در گذشته در ایران فعال بودند، اکنون با رفتارهای زورگویانه و ادعای حمایت از دموکراسی، در واقع در مقابل هنرمندان و فعالان فرهنگی قرار گرفته‌اند و فضای هنری و جشنواره‌ها را برای آن‌ها دشوار می‌سازند.

در کنار این، نمونه‌هایی از واکنش‌های شجاعانه و نمادین در مقابل این فشارها، مانند اقدام کاظم دانشی در اعلام شماره تماس خود، نشان‌دهنده مقاومت و مخالفت با این نوع فشارها است. همچنین، اشاره به نظریه «سکوت مارپیچ»، که نشان می‌دهد کسانی که با نظر غالب مخالفت می‌کنند، به تدریج منزوی می‌شوند، بیانگر فضای ترس و خودسانسوری است که در نتیجه فعالیت‌های رسانه‌ای و فضای مجازی تشدید می‌شود.

در پایان، نقش رسانه‌های خارجی و عملیات جنگ روانی، مانند اقدام روزنامه فیگارو و کارزارهای دیجیتال حمایت از رضا پهلوی، مورد تأکید قرار می‌گیرد. این فعالیت‌ها، که در راستای منافع دولت‌های خارجی و با بهره‌گیری از الگوهای خصمانه است، نشان‌دهنده تلاش‌های سازمان‌یافته برای کنترل فضای مجازی و تأثیرگذاری بر افکار عمومی است.

در مجموع، متن بر اهمیت مقاومت در برابر این فشارها و ضرورت آگاهی و هوشیاری در فضای مجازی تأکید دارد، و نشان می‌دهد که بسیاری از فعالان فرهنگی و هنری در مقابل این هجمه‌ها، با شجاعت و صراحت واکنش نشان داده‌اند.