استعداد شهرام حقیقتدوست در سایه فیلمنامه ضعیف سریال
شهرام حقیقتدوست در «برتا؛ داستان یک اسلحه»: استعداد هدر رفته در سایه فیلمنامه ضعیف
برتا؛ داستان یک اسلحه؛ بازی شهرام حقیقتدوست در نقش پلیس هوشمند اما فیلمنامه ضعیف و کلیشهای، استعداد هدر رفته در سایه اثر ناقص
سریال «برتا؛ داستان یک اسلحه» اکنون به قسمت چهاردهم رسیده است، اثری جنایی که محوریت آن بر روی یک اسلحه مرموز است. اما از همان قسمتهای ابتدایی، تماشاگر به راحتی درمییابد که با داستانی کلیشهای روبرو است. علاوه بر ضعف در فیلمنامه، نکته قابل توجه در این سریال بازی شهرام حقیقتدوست است که نتوانسته فراتر از سطح متوسط ظاهر شود.
بر اساس گزارش فرارو، او شخصیت عجیبی دارد که شنیدن نامش ممکن است تصور کنید با بازیگری درجه چندم روبرو هستید که استعدادی هم ندارد. اما تماشای حتی یک سکانس از «برتا؛ داستان یک اسلحه» کافی است تا مشخص شود استعداد او در پشت فیلمنامه ضعیف و تکراری هدر رفته است.
شهرام حقیقتدوست با سریال «خط قرمز» وارد عرصه بازیگری شد؛ بازیگری که علاوه بر ظاهر جذاب، باورپذیری در نقشهایش نیز داشت. در اوایل دهه ۸۰، زمانی که دسترسی به فیلم و سریالهای روز محدود بود، نام او بر سر زبانها افتاد. در فضای مجازی، او جز معدود بازیگرانی است که مخاطبان معتقدند چشمانش حرف میزنند و روی ظاهرش تکیه نمیکند. در واقع، زیبایی ظاهری در خدمت شخصیتها قرار میگیرد. گاهی نقشهایی از او دیده میشود که اثری از زیبایی چهره در آنها نیست، مانند نقش احد در فیلم «چند میگیری گریه کنی» یا حضور در سریال «شاهگوش».
مزیت بازی شهرام حقیقتدوست نسبت به متن
او در عرصه سینما، تئاتر و تلویزیون فعالیت کرده و توانسته پیشرفت کند. بیشک، تمامی انتخابهایش موفق نبودهاند، اما در آثار ناموفق نیز تنها نکته مثبت حضور او بوده است. نمونهای از این وضعیت را میتوان در سریال «برتا؛ داستان یک اسلحه» مشاهده کرد، جایی که او تلاش میکند تصویری از پلیسی هوشمند و در عین حال غمگین از گذشته ترسیم کند.
این اثر، نسخهای کپی شده از سریال «خونسرد» و مجموعهای از کلیشههای رایج در سریالهای آمریکایی است که از همان ابتدا نشانههای آنها مشخص است. در چنین فضایی، حتی اگر بازیگر تلاش کند، نمیتواند از قالب کلیشهای خارج شود. شهرام حقیقتدوست نیز در «برتا؛ داستان یک اسلحه» در این قاعده مستثنی نیست؛ او نقش خوبی ایفا میکند، اما تاثیرگذاری قابل توجهی ندارد، زیرا متن و دیگر معیارهای ساخت اثر در سطحی پایینتر از متوسط قرار دارند.
با این حال، بازیگری او مانع از سقوط کامل صحنه میشود. همانطور که در بسیاری از اجراهای این بازیگر دیده شده، کارهایش جذاب هستند اما چندان ماندگار نمیمانند. در این میان، تناقض بزرگی در انتخابهای این بازیگر شکل میگیرد؛ چرا باید نقشی را بپذیرد که در ذهن دیده نمیشود و تاثیرگذار نیست.
در پایان، شهرام حقیقتدوست را میتوان بازیگری دانست که همواره نقشهای خوبی ارائه داده، اما هرگز به اوج نرسیده است. سریال «برتا؛ داستان یک اسلحه» بیش از آنکه سکوی پرتاب باشد، نمونهای آشکار از اثری است که استعداد بازیگر را ضایع کرده است.
