وداع احساسی و هنری با بهرام بیضایی در سانفرانسیسکو: مراسمی پر از احترام، خاطره و میراث فرهنگی

مراسم وداع با بهرام بیضایی با حضور جمعی از دوستداران، شاگردان و نزدیکان وی برگزار شد و این مراسم در آرامگاه اسکای لاون در سانفرانسیسکو به پایان رسید. این برنامه، که به دعوت خانواده بیضایی و با همکاری دانشگاه استنفورد برگزار شد، فضایی سرشار از احترام، غم و یادآوری سال‌ها فعالیت فرهنگی و هنری این چهره تأثیرگذار را رقم زد. حاضران، از نسل‌های مختلف، برای ادای احترام به جایگاه فکری و هنری او گرد هم آمده بودند.

در ابتدای مراسم، مژده شمسایی، بازیگر و همسر بهرام بیضایی، با اجرای قطعه‌ای مناجات‌خوانی، فضایی آیینی ایجاد کرد. پس از آن، عباس میلانی، به نمایندگی از بخش ایران‌شناسی دانشگاه استنفورد و همچنین برادر بیضایی، سخنانی کوتاه درباره جایگاه علمی، هنری و انسانی او ایراد کرد. در ادامه، مژده شمسایی بخش‌هایی از نمایشنامه «سیاوش‌خوانی» را قرائت کرد و مراسم با پخش قطعه «گلبانگ کهن» ساخته حسین علیزاده، که یکی از آثار محبوب بیضایی بود، در فضایی تأثیرگذار خاتمه یافت.

بهرام بیضایی، متولد 5 دی 1317 در تهران، نمایشنامه‌نویس، کارگردان سینما و تئاتر، پژوهشگر و نظریه‌پرداز برجسته فرهنگ و هنر ایران است. او یکی از مهم‌ترین چهره‌های جریان روشنفکری و هنری معاصر محسوب می‌شود و آثارش پیوندی عمیق با اسطوره، تاریخ، زبان و هویت ایرانی دارند. بیضایی از دهه 1340 با نگارش نمایشنامه‌ها و ساخت فیلم‌های ماندگار، نقش مهمی در تحول تئاتر و سینمای ایران ایفا کرد.

علاوه بر خلق آثار نمایشی و سینمایی برجسته، او سال‌ها در حوزه اسطوره‌شناسی، نمایش‌های آیینی و تاریخ فرهنگ ایران پژوهش کرد و کتاب‌ها و مقالات تأثیرگذاری از خود به جای گذاشت. پس از مهاجرت به ایالات متحده، او به تدریس و پژوهش در دانشگاه استنفورد پرداخت، اما همواره جایگاهی ویژه در فرهنگ و هنر ایران داشت و تأثیر اندیشه و آثارش بر نسل‌های مختلف هنرمندان ادامه یافت.