علی شادمان؛ بازیگر کودکی تا ستاره سینما و حواشی اخیر
بیوگرافی کامل علی شادمان؛ از بازیگری کودکی تا شهرت در دنیای هنر و حواشی روزهای اخیر
علی شادمان، بازیگر کودک تا ستاره، هنر، شهرت و حواشی در دنیای سینما و تلویزیون ایران را تجربه کرده است.
زندگینامه علی شادمان
علی شادمان در تاریخ ۴ آذر ۱۳۷۵ در شهر ایلام به دنیا آمده است. او بازیگر فعال در عرصه سینما و تلویزیون میباشد. فارغالتحصیل رشته کارگردانی در مقطع لیسانس است و تحصیلات خود را در دبیرستان در رشته تجربی گذرانده است. او از سن ده سالگی وارد دنیای بازیگری شده و هماکنون نیز به عکاسی علاقهمند است.
خانواده و ریشههای فرهنگی
محمد علی شادمان، فرزند ارشد خانواده، در شهر ایلام به دنیا آمده است. پدرش، مسعود شادمان، دکترای تاریخ و استاد دانشگاه است، و مادرش، بتول رشنوادی، معلم علوم میباشد. او یک خواهر کوچکتر به نام آرینا دارد.
این بازی از زمانی شروع میشود که فرد نه ساله است.
در سال ۱۳۸۴ و در سن ۹ سالگی، برای اولین بار در کنار گلشیفته فراهانی در فیلم «میم مثل مادر» مقابل دوربین قرار گرفت و یک سال بعد در فیلم «صد سال به این سالها» نقشآفرینی کرد.
رسول ملاقلیپور او را برای نقش در فیلم «میم مثل مادر» بر اساس تواناییاش در نواختن ویولن انتخاب کرد.
این آشنایی به صورت تصادفی آغاز شد زمانی که این کارگردان در سفر به ایلام، در محلی اقامت داشت که متعلق به خانواده شادمان بود.
دارو برای تأخیر در شروع بلوغ
در سومین تجربه بازیگری خود، زمانی که بین ۱۳ تا ۱۵ سال داشت، در سریال «سرزمین مادری» نقش آفرینی میکرد.
او مجبور بود دو نقش مختلف در این سریال بازی کند و به دلیل دوران بلوغ، مدتی از داروهای هورمونی برای تأخیر در روند بلوغ استفاده میکرد تا بتواند نقشهایش را به خوبی ایفا کند و سریال به پایان برسد.
شهرت همراه با کیمیا
علی شادمان در سال ۱۳۹۴ و در زمانی که تنها ۱۹ سال داشت، در سریال «کیمیا» نقش کیوان پارسا را ایفا کرد. او در این سریال در کنار مهراوه شریفی نیا ظاهر شد که رابطه نزدیک و دوستانهای با هم داشتند.
تمایل به هنر عکاسی
من علاقه زیادی به عکاسی دارم و میتوانم بگویم که این هنر را به صورت حرفهای انجام میدهم. سوژههای من آزاد هستند و تمرکزی بر روی موضوع خاصی در عکاسی نداشتهام، اما به طور کلی، عکاسی برایم بسیار مهم است و آن را با اشتیاق دنبال میکنم.
زندگی آزاد و مستقل
تفاوت من با برخی همسن و سالانم این است که از ده سالگی مانند کارمندان، کار را شروع کردم و از صبح تا غروب در محل کار حضور داشتم. سالهاست که مستقل زندگی میکنم.
تمایل به معروفیت
نمیتوانم علاقهام به شهرت را نپذیرم و اگر کسی این را انکار کند، دروغ گفته است.
پس از بازی در نقش میم مانند مادر، شهرت عجیبی به دست آوردم، اما با بزرگتر شدن و تغییر ظاهر، این شهرت کمی کاهش یافت. با این حال، با پخش سریال کیمیا، دوباره این شهرت برایم بازگشت.
زمانهای آزاد
من اهل کتاب هستم و فیلمهای زیادی تماشا میکنم. در انتخاب دوستان بسیار سختگیرم و تعداد دوستانم حتی به تعداد انگشتان دست هم نمیرسد.
من خیلی علاقهای به خارج شدن از خانه ندارم و بعضی اوقات در باشگاهی که در نزدیکی منزل من قرار دارد، وقت میگذرانم.
شاید کارگردانی باشد!
همیشه علاقهمند به کارگردانی و نویسندگی بودهام، اما اصلیترین دغدغهام بازیگری است.
در دانشگاه رشته کارگردانی را انتخاب کردم چون معتقدم این رشته مانند چشم سوم است که میتواند نظارهگر و تقویتکننده مهارتهای بازیگریام باشد. گرچه رشته دانشگاهیام کارگردانی است، اما این به معنای قصد من برای تبدیل شدن به کارگردان نیست؛ هرچند که این احتمال نیز برایم دور از انتظار نیست.
بازیگری که بیشترین شانس را دارد اما بدشانسترین است
من با قاطعیت میگویم که خوششانسترین بازیگر بدشانس ایران هستم، زیرا در آثار خوبی نقش آفرینی کردهام اما به دلایل مختلف بسیاری از آنها دیده نشدند.
«صد سال به این سالها» هنوز هم توقیف است، «زمانی برای دوست داشتن» تنها در جشنوارههای مختلف نمایش داده شد، و «رویای سینما» هرگز اکران نشد.
فقط چند قسمت از «سرزمین کهن» پخش شده و هنوز مشخص نیست چه آیندهای در انتظار آن است، در حالی که فیلم بینظیر «اروند» در بدترین شرایط ممکن اکران شد.
برای من، تئاتر یک هنر زنده و پویاست که احساسات و افکار انسانها را به بهترین شکل به تصویر میکشد. این هنر، فرصت دیدن دنیایی متفاوت و تجربهای عمیق از زندگی را فراهم میکند و همیشه برایم منبع الهام و تفکر بوده است. تئاتر نه تنها سرگرمی، بلکه وسیلهای است برای درک بهتر انسانها و جامعهای که در آن زندگی میکنیم.
تئاتر یک لذت بینظیر و وصفناپذیر است که تنها کسانی که آن را تجربه کردهاند، میتوانند درک کنند. تلاش میکنم هر سال با اجرای یک اثر نمایشی عالی و بینظیر روی صحنه بروم.
تلویزیون با پروژههای الف
همیشه بر این باور بودهام که اگر قرار است در حوزه تلویزیون فعالیت کنم، در پروژههای سطح الف و الف ویژه حضور یابم و تا کنون نیز این هدف محقق شده است.
پیوند زناشویی
علی شادمان هنوز ازدواج نکرده و فردی مجرد است.
ریسک در سن پانزده سالگی
از زمانی که ۱۵ ساله شدم، به دلیل دوران بلوغم تصمیم گرفتم وارد دنیای بازیگری نشوم، چون برخی بازیگرانی بودند که در دوران بلوغ بازی کردند اما مورد استقبال تماشاگران قرار نگرفتند.
پس از بازگشت به ایلام، دو سال فعالیتی نداشتم و در نهایت با فیلم «رویای سینما» در سال ۱۳۹۰ دوباره به عرصه بازیگری بازگشتم.
با غرور و جسارت، همراه با شورشیان
در سال ۱۴۰۱، علی شادمان با ایفای نقش «جاوید» در سریال یاغی، توانست توجه زیادی را جلب کند. او در این مجموعه مقابل پارسا پیروزفر و طناز طباطبایی ظاهر شد و عملکرد قابل تحسینی از خود نشان داد.
دستاوردها
در سی و هفتمین دوره جشنواره بینالمللی فیلم رشد در سال ۱۳۸۶، او عنوان بهترین بازیگر کودک را برای فیلم «میم مثل مادر» کسب کرد.
در بیست و دومین دوره جشنواره بینالمللی فیلمهای کودکان و نوجوانان در سال ۱۳۸۷، او موفق به دریافت پروانه زرین بهترین بازیگر کودک و نوجوان برای فیلم «زمانی برای دوست داشتن» شد.
همچنین، در همان سال، جشنواره سینه کید هلند به خاطر فیلم «زمانی برای دوست داشتن»، جایزه ویژهای به او اعطا کرد.
در بیست و پنجمین دوره جشنواره بینالمللی فیلمهای کودکان و نوجوانان در سال ۱۳۹۰، او پروانه زرین بهترین بازیگر کودک و نوجوان را برای فیلم «رویای سینما» دریافت کرد.
پروژههای مربوط به تولید برنامههای تلویزیونی
- دیوار به دیوار ۲ – سال ۱۳۹۷
- دیوار به دیوار ۱ – سال ۱۳۹۶
- محکومین – سال ۱۳۹۶
- ماه و پلنگ – سال ۱۳۹۵
- کیمیا – سال ۱۳۹۴
- سرزمین مادری – سال ۱۳۹۲
شبکه داخلی منزل
- میخواهم زنده بمانم (سال ۱۳۹۹)
- یاغی (سال ۱۴۰۱)
فعالیت در حوزه تئاتر
قصر موروثی خاندان فرانکنشتاین (۱۳۹۸)
بداهه اثر آروند دشتآرای (۱۳۹۸)
شاهماهی (۱۳۹۸)
زهرماری (۱۳۹۷)
طناب (۱۳۹۷)
سماعیزاده (۱۳۹۶)
زبان تمشکهای وحشی (۱۳۹۶)
نمایشنامهخوانی «حشره» (۱۳۹۵)
مردگان بیکفن و دفن (۱۳۹۴)
خشم اژدها (۱۳۹۴)
فیلمسازی
شنای پروانه - ۱۳۹۸
مردن در آب مطهر - ۱۳۹۸
مهمانخانه ماه نو - ۱۳۹۷
جاندار - ۱۳۹۷
ما همه با هم هستیم - ۱۳۹۷
شین - ۱۳۹۷
ویلاییها - ۱۳۹۵
اروند - ۱۳۹۴
یتیمخانه ایران - ۱۳۹۴
ساکن طبقه وسط - ۱۳۹۲
رویای سینما - ۱۳۹۰
کلانتری غیرانتفاعی - ۱۳۸۷
زمانی برای دوست داشتن - ۱۳۸۶
صد سال به این سالها - ۱۳۸۶
میم مثل مادر - ۱۳۸۵